Władcy Anglii

Przez stulecia winą za nieudane ciąże obarczano jego żony. Dziś część naukowców zadaje zupełnie inne pytanie: czy problem mógł leżeć po stronie samego króla?  Historia Henryka VIII zwykle opowiadana jest przez pryzmat jego sześciu żon, egzekucji, rozwodów i obsesji na punkcie męskiego następcy tronu. Jednak za politycznym dramatem kryje się jeszcze jedna, znacznie bardziej mroczna historia - historia niemal nieustannych ciąż kończących się poronieniami, martwymi porodami lub śmiercią dzieci we wczesnym wieku. To właśnie ten problem zdominował życie Henryka VIII i w ogromnym stopniu wpłynął na los całej Anglii. Gdyby Catherine of Aragon urodziła zdrowych synów, prawdopodobnie nigdy nie doszłoby do zerwania z Rzymem, reformacji w Anglii ani małżeństwa z Anne Boleyn. Przez stulecia winą za nieudane ciąże obarczano głównie kobiety. Dziś jednak coraz częściej pojawia się pytanie: czy problem mógł leżeć po stronie samego Henryka VIII? I właśnie tutaj historia spotyka się z medycyną. Bi...

Lady Jane Grey nie była przypadkową dziewczyną, którą historia na moment wyniosła na tron – spędziwszy na nim zaledwie 9 dni. W jej żyłach płynęła królewska krew Tudorów, a właśnie to pochodzenie uczyniło ją jednocześnie wyjątkową i śmiertelnie niebezpieczną dla samej siebie. Jane urodziła się około 1537 roku jako córka Henryka Greya, markiza Dorset, późniejszego księcia Suffolk, oraz Frances Brandon. To właśnie przez matkę była blisko spokrewniona z dynastią Tudorów. Frances Brandon była córką Marii Tudor, młodszej siostry Henryka VIII, oraz Charlesa Brandona, księcia Suffolk. Oznaczało to, że Jane była prawnuczką Henryka VII i wnuczką siostry Henryka VIII. Nie była więc „zwykłą arystokratką”, ale osobą z realnym, choć dalszym, prawem do tronu. To dlatego mówi się o niej czasem jako o „dziecku królewskim” - nie w sensie córki monarchy, lecz dziewczynki wychowywanej w kręgu dynastii, blisko dworu, blisko następców tronu i blisko wielkiej polityki. Była kuzynką Edwarda VI, Marii Tudor...

Henryk VIII miał sześć żon, dziesiątki romansów i reputację jednego z najbardziej niebezpiecznych monarchów w historii Anglii. Rozwodził się, zdradzał, wysyłał ludzi na śmierć, a dwie własne królowe kazał ściąć. A jednak od wieków historycy zadają jedno zaskakujące pytanie: czy spośród wszystkich kobiet tylko Jane Seymour była tą, którą Henryk VIII naprawdę kochał? To fascynujące, ponieważ Jane wydaje się niemal niewidoczna na tle bardziej dramatycznych żon króla:   inteligentnej i ambitnej Anne Boleyn, dumnej Catherine of Aragon, młodej i lekkomyślnej Catherine Howard. Jane była cicha, spokojna i ostrożna. Może właśnie dlatego przetrwała w pamięci Henryka dłużej niż wszystkie inne. Kiedy Henryk poznał Jane Seymour, był już emocjonalnie wyczerpany burzliwym związkiem z Anną Boleyn. Anna fascynowała go inteligencją, temperamentem i pewnością siebie. Problem polegał na tym, że ich relacja szybko zamieniła się w nieustanną walkę ambicji. Jane była przeciwieństwem Anny. Nie wdawała s...

Przez wieki królowa Maria I zapamiętano przede wszystkim pod jednym, przerażającym przydomkiem: Bloody Mary - Krwawa Mary. W szkolnych podręcznikach i popularnej kulturze przedstawiana jest jako fanatyczna katoliczka, która paliła ludzi na stosach i próbowała cofnąć Anglię do mrocznego średniowiecza. Ale czy ten obraz jest naprawdę sprawiedliwy? Coraz więcej historyków uważa dziś, że legenda „Krwawej Mary” została mocno wyolbrzymiona przez protestancką propagandę Tudorów, szczególnie za panowania jej młodszej siostry, Elżbiety I. Aby zrozumieć Marię Tudor, trzeba zacząć od jej dzieciństwa. Maria była córką Henryka VIII i Katarzyny Aragońskiej. Przez pierwsze lata życia była ukochaną księżniczką i jedynym legalnym dzieckiem Henryka. Otrzymała doskonałe wykształcenie i przygotowywano ją do ważnej roli politycznej. Wszystko zmieniło się, gdy Henry zakochał się w Anne Boleyn. Król unieważnił małżeństwo z Katarzyną, zerwał z Kościołem katolickim i ogłosił Marię dzieckiem nieślubnym. Nast...

Jeszcze zanim została królową Anglii, Elżbieta I potrafiła robić na ludziach ogromne wrażenie. Nie była klasyczną pięknością swoich czasów. Nie miała też łatwego dzieciństwa ani bezpiecznej pozycji na dworze Tudorów. A jednak niemal każdy, kto spotkał młodą Elżbietę, zapamiętywał ją na długo. Dlaczego? Bo posiadała coś znacznie potężniejszego niż uroda - niezwykły magnetyzm, inteligencję i umiejętność sprawiania, że rozmówca czuł się wyjątkowy. Młoda Elżbieta I przyszła na świat w 1533 roku jako córka Henryka VIII i Anne Boleyn. Jej narodziny początkowo świętowano, ale bardzo szybko sytuacja się zmieniła. Henryk VIII oczekiwał syna, a nie córki. Gdy Elżbieta miała zaledwie dwa lata, jej matkę oskarżono o zdradę i ścięto w Tower of London. Dziewczynkę uznano za dziecko nieślubne i odsunięto od sukcesji. Dla wielu dzieci taki początek oznaczałby złamanie psychiczne. Elżbieta jednak już od najmłodszych lat wykazywała niezwykłą siłę charakteru. Jedną z rzeczy, które najbardziej fascynowa...

Śmierć Ryszarda III od ponad pięciuset lat budzi fascynację historyków. Ostatni król z dynastii House of Plantagenet zginął 22 sierpnia 1485 roku podczas bitwy pod Bosworth - starcia, które zakończyło wojnę dwóch róż i otworzyło drogę dynastii Tudorów. Przez stulecia przedstawiano go jako potwora: garbatego tyrana, mordercę własnych bratanków i człowieka niemal nieludzkiego. Taki obraz utrwalił przede wszystkim William Shakespeare w swoim słynnym dramacie Richard III . Ale gdy w 2012 roku archeolodzy odnaleźli szczątki Ryszarda pod parkingiem w Leicester, historia nagle stała się znacznie bardziej skomplikowana i o wiele bardziej ludzka. Bitwa pod Bosworth była dla Ryszarda III walką o przetrwanie. Naprzeciw niego stanął Henryk VII, wówczas jeszcze Henryk Tudor - człowiek o dość słabych prawach do tronu, ale posiadający ogromną determinację i wsparcie części angielskich możnych. Ryszard miał początkowo przewagę liczebną. Problem polegał jednak na tym, że wielu jego sojuszników było...

Historia dynastii House of Plantagenet pełna jest wojen, zdrad i brutalnych walk o władzę. Jednak żadna opowieść nie budzi tylu emocji co los dwóch chłopców zamkniętych w londyńskiej twierdzy Tower. Do dziś nie wiadomo z całkowitą pewnością, co naprawdę stało się z młodym królem Edward V i jego bratem Richard of Shrewsbury. Czy zostali zamordowani? Kto wydał rozkaz? A może jeden z nich przeżył? Ta historia stała się symbolem końca Plantagenetów - rodu, który przez ponad trzysta lat rządził Anglią. Ojcem chłopców był Edward IV, pierwszy yorkistowski król Anglii po zwycięstwie w wojnie dwóch róż. Był przystojny, charyzmatyczny i skuteczny politycznie. Udało mu się zdobyć tron po latach krwawego konfliktu między rodami Lancasterów i Yorków. Jego najstarszy syn, Edward, urodził się w 1470 roku. Od dziecka przygotowywano go do roli monarchy. Współcześni opisywali go jako inteligentnego, dobrze wychowanego i bardzo podobnego do ojca. Młodszy brat, Ryszard, był spokojniejszy i bardziej delika...

W historii dynastii Tudorów postać Edward VI często ginie w cieniu swojego ojca Henryka VIII oraz słynnych sióstr: Maria I i Elżbieta I. A jednak wielu historyków zadaje dziś fascynujące pytanie: czy Edward VI mógł stać się jednym z najwybitniejszych i najbardziej nowoczesnych władców Anglii? Zmarł, zanim ukończył szesnaście lat. Nie zdążył samodzielnie rządzić krajem przez długi czas. Pozostawił jednak po sobie obraz chłopca niezwykle inteligentnego, ambitnego i znacznie mniej brutalnego niż jego ojciec. W przeciwieństwie do Henryka VIII nie zapamiętano go jako człowieka gwałtownego, impulsywnego czy okrutnego. Wręcz przeciwnie, współcześni opisywali go jako dziecko wyjątkowo spokojne, zdyscyplinowane i nadzwyczaj dojrzałe. Edward urodził się w 1537 roku jako długo wyczekiwany syn Henryka VIII i Jane Seymour. Dla jego ojca był niemal cudem. Henryk przez lata desperacko pragnął męskiego następcy tronu. Rozwiódł się z Katarzyną Aragońską, zerwał z Kościołem katolickim, doprowadził d...

Historia Elżbiety I mogłaby posłużyć za scenariusz filmu politycznego thrillera. Zanim została jedną z najwybitniejszych władczyń Anglii, sama była więźniarką oskarżoną o zdradę stanu. Co więcej, rozkaz jej uwięzienia wydała własna przyrodnia siostra, królowa Maria I. Elżbieta była córką króla Henryka VIII i jego drugiej żony, Anny Boleyn. Po egzekucji matki w 1536 roku młoda księżniczka została uznana za nieślubne dziecko i przez wiele lat żyła w cieniu dworu oraz politycznych intryg. Jej sytuacja stała się jeszcze trudniejsza po śmierci ojca. Po krótkim panowaniu przyrodniego brata, Edward VI, w 1553 roku na tron wstąpiła starsza siostra Elżbiety – Maria I Tudor, zwana później „Krwawą Marią”. Objęcie tronu przez Marię było wynikiem gwałtownego kryzysu sukcesyjnego. Umierający Edward VI, wychowany w wierze protestanckiej, obawiał się, że katoliczka Maria cofnie reformy religijne w Anglii. Dlatego przed śmiercią próbował przekazać koronę swojej kuzynce, Lady Jane Grey. Plan ten pop...