Władcy Anglii

Gdy w 1399 roku Ryszard II został obalony przez swojego kuzyna Henryka Bolingbroke'a, wielu Anglików było przekonanych, że dzieje się coś niewyobrażalnego. Po raz pierwszy od pokoleń panujący król z dynastii Plantagenetów został pozbawiony korony przez członka własnej rodziny. Jeszcze bardziej zaskakujące jest jednak to, że Ryszard niemal nie próbował walczyć.  Jak doszło do tego, że wnuk wielkiego Edwarda III, prawowity król Anglii, stracił tron bez wielkiej wojny? I dlaczego nie pozostawił po sobie następcy, który mógłby odziedziczyć koronę? Król od dziecka Ryszard urodził się w 1367 roku jako syn Edwarda, zwanego Czarnym Księciem, najstarszego syna Edwarda III. Przez długi czas wydawało się, że jego ojciec pewnego dnia zostanie królem. Czarny Książę był bohaterem wojny stuletniej, jednym z najwybitniejszych dowódców swoich czasów i ulubieńcem angielskiego narodu. Los zdecydował jednak inaczej. W 1376 roku Czarny Książę zmarł po ciężkiej chorobie. Rok później umarł także Edward I...

Historia Anglii pełna jest dramatycznych konfliktów, ale niewiele z nich dorównuje opowieści o Elżbiecie I i Marii Stuart. Były królowymi, były kuzynkami, a przez pewien czas nawet korespondowały ze sobą z serdecznością. Mimo to ich historia zakończyła się na szafocie. Co najbardziej niezwykłe, obie kobiety nigdy nie spotkały się twarzą w twarz. Przez niemal dwadzieścia lat ich losy pozostawały ze sobą nierozerwalnie związane. Jedna miała tron Anglii. Druga miała do niego prawa. Jedna była symbolem protestanckiej Anglii. Druga nadzieją katolików. Ostatecznie jedna musiała zdecydować, czy druga będzie żyć.                                                                                               Maria Stuart  Maria Stuart była jedną z najbardziej tr...

Jesienią 1562 roku Anglia znalazła się bliżej katastrofy, niż większość jej mieszkańców zdawała sobie sprawę. Młoda Elżbieta I miała zaledwie 29 lat i panowała dopiero od czterech lat. Nie była zamężna, nie miała dzieci i nie wskazała następcy tronu. Gdy nagle ciężko zachorowała, całe państwo stanęło przed pytaniem, którego obawiano się od dnia jej koronacji: Co stanie się z Anglią, jeśli królowa umrze? To właśnie wtedy na scenie pojawił się człowiek, którego dziś pamięta niewielu historyków - pochodzący ze Śląska lekarz i alchemik Burchard Kranich. Królowa zaczęła gasnąć W październiku 1562 roku Elżbieta przebywała w Hampton Court. Początkowo wydawało się, że cierpi na zwykłą infekcję. Pojawiła się gorączka, osłabienie i bóle ciała. Jednak stan królowej szybko się pogarszał. Nie mogła normalnie funkcjonować, miała problemy z koncentracją, a wysoka gorączka utrzymywała się przez kolejne dni. Lekarze byli zdezorientowani. Objawy nie pasowały jednoznacznie do żadnej z powszechnie z...

Gdy po śmierci Elżbiety I otwarto jej prywatne komnaty, znaleziono przedmiot, który zaskoczył nawet najbliższych dworzan. W szkatułce przy łóżku królowej przechowywany był stary list. Na kopercie własnoręcznie napisała kilka słów: „Jego ostatni list”. Autorem był Robert Dudley. Królowa przechowywała go przez około piętnaście lat, aż do swojej śmierci. To drobny szczegół, ale dla wielu historyków stał się symbolem jednej z najbardziej niezwykłych relacji w historii Anglii. Bo choć Elżbieta I nigdy nie wyszła za mąż, przez większą część życia obok niej znajdował się jeden mężczyzna, którego kochała bardziej niż wszystkich innych. Poznali się jako dzieci Historia Elżbiety i Roberta zaczęła się na długo przed objęciem przez nią tronu. Robert był synem Johna Dudleya, jednego z najpotężniejszych ludzi w Anglii za panowania młodego Edward VI. Urodzony niemal w tym samym czasie co Elżbieta, dorastał na dworze Tudorów. Oboje otrzymali doskonałe wykształcenie, znali języki obce, uwielbiali jaz...